Temat: Tropem wilka

Cel ogólny:
- kształtowanie szacunku wobec wilków oraz próba przełamywania
negatywnych stereotypów nt. tych zwierząt

Cele szczegółowe:
Uczeń:
- zna zależności występujące w lesie;
- wie, czym odżywiają się wilki;
- zna strukturę wilczej rodziny (watahy);
- wie, jak odróżnić trop wilka od tropu psa;
- potrafi wymienić cechy charakterystyczne budowy wilka;
- wie, że wilk jest zwierzęciem chronionym

Metody:
* podające - pogadanka, objaśnienia
* eksponujące - film
* programowane - z użyciem komputera

Formy pracy:
* indywidualna
* zbiorowa

Środki dydaktyczne:
* komputer
* projektor
* prezentacja w programie PowerPoint
* film "Wilki" (Wyd. APR Projekt DVD)
* płyta CD "Bajki o dobrych wilkach" wydana przez WWF Polska
* stemple z ziemniaków z odciśniętym tropem wilka
* czyste białe kartki
* prezentacja w programie PowerPoint
* czarne farby
* Encyklopedia zwierząt: ssaki

 

 

Przebieg zajęć

 
1. Powitanie uczniów.

2. Rozmowa kierowana pytaniami.

Nauczycielka zadaje uczniom pytanie:
- Czy boicie się wilków?
Uczniowie odpowiadają i uzasadniają, dlaczego boją się wilków lub dlaczego nie boją się tych zwierząt.

- W jakich bajkach występuje wilk?
Uczniowie zazwyczaj wymieniają następujące bajki: "Czerwony Kapturek", "O wilku i 7 koźlątkach" "Trzy świnki".

Słuchanie bajki Dominika i Arka Uhligów czytanej przez Urszulę Dudziak.
Dzieci wypowiadają się nt. bohatera bajki ww.

3. Poznanie zwyczajów wilka.
Nauczyciel przedstawia uczniom zdjęcia wilka (prezentacja w PowerPoint).
Dzieci poznają:

• wygląd wilka - cechy charakterystyczne jego budowy
• strukturę wilczej rodziny
• wilcze nory
• młode wilczki

4. Nauczyciel prezentuje uczniom film "Wilki", scena 5 "Stado wilków - rodzina" oraz film "Wilk" z Encyklopedii ssaków.
Uczniowie dowiadują się m.in., jak wyglądają nora wilka oraz młode wilczki.

5. Rozmowa nt. sposobów porozumiewania się w watasze.
Po wypowiedziach uczniów następuje odsłuchanie odgłosów wilków.

6. Porównywanie tropów: wilka i psa.

7. Omówienie znaczenia wilka w przyrodzie.

8. Nauczyciel przygotowuje trop wilka - stempel z ziemniaka. Każde dziecko otrzymuje czystą kartkę i stempel z tropem wilka i odciska go na kartce. Może również obok odciśniętego tropu wilka odcisnąć swój ślad, swój palec lub dłoń.

9. Uczniowie otrzymują na koniec zajęć logo wilka.

10. Podsumowanie zajęć i zakończenie.

Bibliografia:
1. Narodowa Fundacja Ochrony Środowiska [online] [dostęp: 12-05-2009]. Dostępny w Internecie: http://www.nfos.org.pl/edu.php?l=1