Warsztaty "Dzień Strażaka"

Drukuj

W piątek 13 maja w Bibliotece gościła grupa pierwszoklasistów z PSP Nr 7 wraz z Panią Pauliną Szalińską, na warsztatach ekologiczno plastycznych poświęconych zagrożeniom związanym z wypalaniem traw.

WYPALANIE TRAW

Co roku wczesną wiosną, gdy wiatr przesusza wierzchnią warstwę gleby, rozpocyzna się regularne wypalanie traw, a co się z tym bezpośrednio wiąże – wyraźnie wzrasta liczba pożarów na łąkach, nieużytkach i terenach chronionych. W ciągu jednego miesiąca takich pożarów w Polsce jest kilka tysięcy. Biorąc pod uwagę wysokie zagrożenie zarówno dla ludzi jak i dla przyrody oraz wszelkich dóbr materialnych, strażacy taki stan nazywają wiosennym zagrożeniem pożarowym.

Mimo, iż wypalanie traw jest niedozwolone i naprawdę niebezpieczne, co roku setki nierozważnych i bezmyślnych osób właśnie w ten sposób „oczyszcza” swoje pola, łąki i trawniki.

Masowo giną rośliny i zwierzęta. Pożary niszczą świat roślin i zwierząt i błędne jest przekonanie, że w ten sposób przygotowuje się glebę do późniejszej uprawy. Jest wręcz przeciwnie!

Dla przyrody wypalanie traw to katastrofa. W pożarach giną chronione gatunki roślin. Już przy 50°C następuje śmierć tkanek roślinnych, a temperatura na powierzchni gleby w czasie pożaru dochodzi do 700°C. Uszkodzeniu ulegają zarówno zielone części roślin, jak ich korzenie. Ginie flora bakteryjna przyspieszająca rozkład resztek roślinnych i asymilację azotu atmosferycznego. Giną organizmy glebowe, które tworzą próchnicę – najbardziej wartościowy składnik gleby. Zniszczony zostaje cały harmonijny układ organizmów roślinnych i zwierzęcych, tworzących ekosystem łąki.

Łąki, brzegi rzek, zakrzaczenia i zadrzewienia śródpolne są miejscami życia ogromnej liczby gatunków owadów, które zapylają wiele gatunków roślin i niszczą ich szkodniki. Podczas wypalania giną mrówki – sanitariusze pól, biedronki – sprzymierzeńcy człowieka w walce ze szkodnikami, trzmiele, pszczoły i motyle, od których zależy zapylenie roślin.

Ofiarami podpalaczy są płazy i gady, których populacje maleją w zastraszającym tempie. Wiele gatunków ptaków, które gnieżdżą się na łąkach i w śródpolnych krzewach – giną w płomieniach wraz z jajami i pisklętami. Młode zające, jeże, krety mają małą szansę przeżycia pożaru łąki czy miedzy.

Podczas wypalania łąk spala się próchnica, decydująca o żyzności gleby. Wypalona łąka jest bardziej narażona na erozję wietrzną i wodną. Łąka zniszczona ogniem potrzebuje kilka lat na regenerację. Pasza pochodząca ze zniszczonej łąki jest znacznie mniej wartościowa.

W pierwszej części warsztatów dzieci odpowiadały na pytania w jaki sposób ogień zagraża mieszkańcom łąk, a następnie kolorowały i wycinały z papieru maski przedstawiające różne zwierzęta.

P1000940

P1000942 B

P1000943

P1000944

P1000945

P1000949 B

P1000950

P1000954

P1000960

P1000961

P1000963

P1000964

P1000965

P1000966

P1000967

P1000968 B

P1000969

P1000970 B

P1000971

P1000975 B

P1000984

P1000989

P1000990 B

P1000993

P1000995

P1000998

P1000999

P1010001 B

P1010002

P1010003 B

P1010005 B

P1010006 B

P1010007

P1010008 B